Zakryj Denisa pod petrovem

Jednym z podstawowych ludzkich instynktów, który zmusza człowieka do zachowywania się w sposób zapewniający przetrwanie w przypadku jakiegokolwiek zagrożenia, jest instynkt samozachowawczy. Od samego początku ludzkości człowiek szukał schronienia przed przeciwnościami losu w miejscach, w których czuł się bezpiecznie i które zapewniały mu ochronę przed różnymi pułapkami naturalnymi lub społecznymi.

Dwudziesty wiek, wraz z bezprecedensowym rozwojem naukowym i technologicznym, przyniósł nową koncepcję strategii wojennej. Wraz z użyciem "broni masowego rażenia" i rozwojem przemysłu lotniczego, ochrona ludności skupiła się na budowie schronów przeciwlotniczych, a później schronów przeciwatomowych. W Brnie jednym z nich był schron pod Petrovem o nazwie "Denis". Znajduje się on w masywie skalnym wzgórza Petrov, a jego pomieszczenia leżą w większości pod terenem Ogrodów Kapucyńskich.

Jest to zestaw wzajemnie prostopadłych korytarzy na prostokątnym obszarze o wymiarach około 85 x 60 m z kilkoma wejściami i wieloma wyjściami awaryjnymi. Sklepione korytarze, wycięte w skale z ceglaną okładziną, mają najczęściej wymiary około 3 x 3 m, a ich łączna długość, wraz z tunelami ewakuacyjnymi, wynosi około 900 metrów. W przypadku wybuchu atomowego w schronie można było przetrwać do 4 dni. Jest on samowystarczalny pod względem zaopatrzenia w wodę, energię elektryczną i mieszanki do oddychania, a także, w przypadku zmagazynowania zapasów, w żywność. W tej ciasnej przestrzeni mogło schronić się jednocześnie do 3000 mieszkańców. Jedynym wsparciem psychologicznym wewnątrz korytarzy była przewodowa dystrybucja radiowa.

Dziś długie i puste korytarze służą jedynie jako składowisko niektórych kamiennych elementów ze zniszczonej Kaplicy Królewskiej, która niegdyś stała na rogu ulicy Veselá i Placu Dominikańskiego.